Voor de week weer echt op gang is, nog even terugkijken op de afgelopen sportweek. Met vandaag de nummers 1 van de Top en Flop 3. Over schaatsen en boksen – tegen jezelf en anderen.
Op nummer 1… #Flop3
De dood van Joe Frazier en de daaraan gekoppelde leuk korte comeback van Ruud ter Weijden. Ik heb laatst nog beelden van Frazier gezien, typerend voor de tragiek van vergeten bokslegendes. Hij was in zijn gedachten nog altijd die kampioen. Frazier werd in 1964 Olympisch kampioen zwaargewicht. Toch dankt hij zijn faam niet zijn eigen carrière, maar aan een tegenstander: aan zijn partijen tegen Muhammad Ali, als Cassius Clay Olympisch kampioen in 1960 in het halfzwaargewicht.
In 1971 won Frazier op punten van Ali, in partijen die toen nog over 15 ronden gingen. Daarna volgde oa de Thrilla in Manilla waar Ali revanche nam op Frazier en beiden de dood in de ogen keken (Frazier blikte nog terug, op 30 september j.l.). Zoals schaatsen nu schaatsen tegen Sven Kramer is, zo was boksen in die tijd boksen tegen Muhammad Ali, de sportman van de vorige eeuw. Met die tragiek kon Joe Frazier moeilijk leven – zoals Bob de Jong als afgewezen vrouw reageert als je hem de naam Sven Kramer voorlegt. Hoe groot Frazier ook was, hoe groot Bob de Jong ook is, zij staan in de schaduw van de echte kampioenen.
Op nummer 1… #Top3
Dit keer twee nummers 1. Soms is dat nou eenmaal zo.
Op 1!
De verrassende start van het grootste nationale carnaval: de NK afstanden schaatsen in Heerenveen. Het NK schaatsen deed denken aan de eredivisie, aan het wielrennen. De grote ploegen TVM en Control, zeg maar Rabo en Vacansoleil van het schaatsen, verloren diverse keren van kleintjes – van winnaars die niemand had verwacht.
Schaatsen leek vorig weekeinde weer op zoals-het-ooit-was-bedoeld: gezonde boerendochters en boerenzonen die als kind dagelijks door weer en wind twintig kilometer heen en weer van huis naar school fietsten, en op zaterdag en zondag even lekker een paar rondjes komen schaatsen. Zelfs Cruijff wijdde zijn column in de Telegraaf aan schaatsen.
De vrouw van het weekeinde: Pien Keulstra – Hollandser kan het niet. 17 jaar en Nederlands kampioen op de 3 km. Een dag later 18 jaar en kampioen op de 5 km. Ze is namelijk jarig op 6 november. De 500 meter en de 1000 meter werden gewonnen door Thijsje Oenema, ook al zo’n Theo Thijssen/Kees de Jongen-achtige naam, daarmee het coachdebuut van Renate Groenewold extra glans gevend.
Ook op 1!
De terugkeer van Sven. Hij reed de vijf en tien kilometer en maakte gelukkig niet de fouten uit zijn olympische jaar. Hij luisterde, zoals dat heet, naar zijn lichaam, forceerde zich niet en werd bij zijn comeback twee keer derde. Cruijff had het gezegd kunnen hebben: pas als je leert verliezen, kun je winnen. Net als het omgekeerde.
-*-
U kunt ook Top en Flops teruglezen, en kijken & luisteren naar de Top en Flop van 14 oktober, met o.a. “Waarom een coach zijn pupillen nooit mag afvallen en dit toch bij het turnteam gebeur[t]“.
Elke vrijdagmiddag kun je de ‘Top 3 en Flop 3′ tijdens Vrijdagmiddag Live van de Avro beluisteren op radio 1 – of kom langs in café de Kroon in Amsterdam! Volg ook Vrijdagmiddag Live op Twitter: @AvroVML.
———————————————————————————————————————————–
(c) Foto: still RTV Noord-filmpje
