Een zware jeugd in Suriname, dat is wat Winonah de Jong heeft gevormd. Maar ook het afgelopen jaar was heftig, met alle kritiek op het harde spel van Nigel. Aan Helden vertelt Winonah over beide periodes.
Winonah is zeven als haar moeder naar Nederland vertrekt. Winonah zwerft daarna van tante naar tante. “In ieder gezin werd me duidelijk te verstaan gegeven dat ik geen onderdeel van het gezin was. Mijn moeder stuurde geld en daar werden mijn spulletjes van gekocht. Als het geld op was, had ik pech.”
Winonah blikt terug: “Volgens mij wilde ik normale dingen voor een klein meisje: met vriendinnetjes spelen, naar school gaan. Helaas was mij dat niet gegund. En als je zo jong bent, weet je niet wat wel en niet hoort.”
Pijn, vertrouwen en voetbal
Ook moeilijk is het, als er veel kritiek is op het harde spel van Nigel. Winonah vertelt over die voor Nigel zwarte periode. “Ik geloofde niet wat ik las. Nigel zou nooit iemand opzettelijk pijn doen. Ik vond het verschrikkelijk wat er met Ben Arfa is gebeurd. Dat kunnen we niet rechtpraten, maar het was een ongeluk.”
Winonah: “Die negatieve pers kon hij wel handelen. Dat hij van sommigen het vertrouwen niet kreeg waar hij wel op gerekend had, dát heeft hem veel meer geraakt.”
“Ik heb een heel ongelukkige man thuis als hij niet voor Oranje is geselecteerd. Je hebt aan de ene kant de trots en dat gevoel van vertrouwen, en aan de andere kant de liefhebber die wil voetballen. Je moet zorgen dat die dingen in balans zijn.” Ze heeft Nigel nooit geadviseerd om te bedanken voor Oranje. “Ben je gek. Hij is zó trots dat hij zijn land mag vertegenwoordigen.”
In Helden 11:
Winonah de Jong. Over haar jeugd.
En over alle kritiek op Nigel.
———————————————————————————————————————————–
(c) foto: Detail uit foto in Helden 11.
