(c) Marte
Elke vrijdagmiddag is Frits te horen bij het radioprogramma AVRO Vrijdagmiddag Live op Radio 1, live vanuit De Kroon Amsterdam. Kom langs, zet je radio aan of lees de toppers en floppers van de afgelopen sportweek hier: wat waren de hoogte- en dieptepunten?
De Floppers:
Flop 3)
Louis van Gaal die in een interview in Elf liet merken dat hij nog steeds niet inziet dat zijn benoeming achter de rug van Cruijff om voor heel veel onrust en ellende heeft gezorgd. De media zijn niet objectief, vindt Van Gaal. Vind ik trouwens ook. Niet zijn mogelijke benoeming, maar de stiekeme wijze waarop het gebeurde, hebben de subjectieve media op de hak genomen. En in zijn verdediging van de door hem naar voren geschoven directeur Sturkenboom verwijt hij impliciet Wim Jonk dat ondergeschikte Jonk zich niet opstelde als, ja als ‘burgemeester in oorlogstijd’. Weet niet of Jonk een echte directeur is, maar die opstandige houding tegenover die van boven af gedicteerde Sturkenboom, vergroot mijn respect voor Jonk.
Flop 2)
De al veel te lange verbanning van El Hamdaoui bij Ajax. Daar heeft Van Gaal een punt, dat Ajax dat niet goed aangepakt. Het AD kopte op zijn site: ‘Van Gaal valt ook De Boer aan.’ Hij verwijt De Boer de geëscaleerde situatie rond El Hamdaoui. Zoals gezegd: daar heeft Van Gaal een punt. Maar hij vergeet dat zijn protegé Danny Blind de zeer nadrukkelijke rechterhand was van De Boer toen die zaak uit de hand liep. Dus zo objectief is Van Gaal ook wel weer in zijn oordelen. Kortom, hij lijkt op een journalist.
Flop 1)
Ik heb de eerste helft van Engeland-Nederland niet gezien, dus ik ga af op wat anderen me daarover hebben gezegd. Die eerste helft deed pijn aan de ogen, hoorde ik, en weer lukte het niet met Van Persie in de spits, begreep ik van mijn vrienden. Wat is dat toch met Van Persie in Oranje? Kluivert zegt in Helden dat hij zou kiezen voor Huntelaar en Van Persie, misschien moet dat een keer gebeuren. Want het kan niet zo zijn dat Nederland de twee topscorers heeft uit twee van de vier grootste competities in de wereld en dat een van hen op de bank moet zitten.
De toppers:
Top 3)
Ik had het voorrecht zondag in Londen live de wedstrijd Arsenal tegen Tottenham Hotspur te mogen zien. De wedstrijd begon om half twee en om twee uur stond het al 2-0 voor de Spurs. Daar gaat mijn middag, dacht ik, want ik was gast van Van Persie en Van der Vaart en zat op de bank. Bij de Spurs.
Een maal thuis hoorde ik zondagavond, naar aanleiding van PSV-Feyenoord, Tom van ’t Hek zeggen dat topploegen geen 2-0 voorsprong mogen weggeven. Dat soort cliche’s passen niet bij een Van ’t Hek. PSV gaf hem weg en kort daarna deed Tottenham Hotspur in Londen hetzelfde. Het is ook zo’n onzin. Kort voor rust schoot Van Persie met rechts op de paal, even later werd het uit die aanval toch 2-1 en vlak voor rust zorgde Van Persie met een geniale actie voor 2-2. In de rust zongen de supporters massaal ‘Robin we love you, we do, Robin we love you’. Kippenvel. Na rust zorgde Van Persie ervoor, zonder te scoren, dat het 5-2 werd voor Arsenal. Naast me zat een man met een reggae petje. Toen na rust Theo Walcott scoorde, begon de man naast me vreselijk te huilen. Hij leek ontroostbaar. Toen Walcott kort daarna weer scoorde, huilde hij nog harder, echt met harde uithalen. Ik sloeg mijn arm om hem heen? What’s on. ‘It’s my sun, he is my sun, I’m his father.’ Dan zie je ineens wat falen en slagen van topsporters doet met ouders.
Top 2)
Zondag verscheen in Engeland de nieuwe Sun on Sunday, zeg maar nakomeling van de koning van de gossip, roddel en achterklap. Daarbij vergeleken zijn Pownews, Story, Prive en de Telegraaf kinderspel. Maar zoals bekend zijn de Engelse boulevardkranten van Murdoch ontmaskerd als kranten die werkten alsof ze een veredelde KGB, dus geheime dienst, waren. Zo werd de eerste Sun on Sunday een uiterst brave krant, met bijdragen van de grote vijand van de roddel, Robin van Persie. The Sun was ook op bezoek bij de moeder van Luis Suarez, de ex-speler van Ajax die in Engeland wordt beschuldigd van racisme tegen Evra van Manchester United. Hij zou wel zes keer ‘negrito’ tegen de zwarte speler Evra hebben gezegd. En het werd nog erger toen Suarez onlangs na zijn zware schorsing Evra voor de wedstrijd United-Liverpool weigerde de hand te schudden. De kop boven het artikel met de moeder van Suarez luidt: ‘Het is mijn schuld dat Luis zei wat hij zei. Ik noemde hem vroeger altijd mijn negrito.’ Lief, toch?
Top 1)
Het ontwapenende spel van Arjen Robben. Arjen ligt onder vuur, hij zou een egoïst zijn, een huilebalk, een blinde, een pingelaar, en weet ik veel wat niet meer. Vanochtend zegt hij in het AD: ‘Na de vieze spelletjes en persoonlijke oorlogjes in Duitsland via media als Bild en Tagestzeitung, was het heerlijk weer bij Oranje te zijn.’ Duitsland? Ik las woensdag collega Henk Spaan in Het Parool: ‘Arjen Robben herkent zichzelf niet in het door Beckenbauer geschetste beeld dat hij een egoïst is. Hij is de enige. En hij heeft nog nooit een rondje gegeven.’ Kotom, bedenk een paar deugden die ervoor zorgen dat je aan iemand een hekel kunt hebben, gierig, kaal, speler van Bayern München, of Robben bezit ze. Volgens zijn critici. Tot woensdagavond rond kwart over tien Nederlandse tijd. Na een rush die begon op eigen helft, schoot Robben, uitgeweken naar de linkerkant, met zijn bekende dodelijke linkerbeen de bal achter de Engelse keeper Joe Hart. Op het heilige gras van Wembley. Vlak voor tijd maakte hij ook nog zijn tweede prachtige doelpunt. Want Robben maakt geen intikkers, Robben scoort schoonheden. Donderdag was Robben ineens weer een geniale voetballer die dartelt over de velden. Ik gun Bild, Beckenbauer en al die andere betweters dat Robben woensdagavond 13 juni tussen kwart voor negen en half elf de meest gehate man van Duitsland wordt.
