(c) Marte
Elke vrijdagmiddag is Frits te horen bij het radioprogramma AVRO Vrijdagmiddag Live op Radio 1, live vanuit De Kroon Amsterdam. Kom langs, zet je radio aan of lees de toppers en floppers van de afgelopen sportweek hier: wat waren de hoogte- en dieptepunten?
Top 3)
De 10.000ste uitzending van het 45 jaar oude Langs de Lijn was zondag 24 maart. Heeft iemand het overigens nagerekend, zou de uitzending van donderdag 22 maart of dinsdag 26 maart niet toevallig de tienduizendste zijn geweest? In de jaren vijftig kregen we pas om half vijf de eerste voetbaluitslagen. Bij ons thuis via de draadomroep op Hilversum 1, waar presentator Dick van Rijn overschakelde naar toenmalige beroemdheden als Henk Oostinga in Groningen en Jacques Heekmans in Maastricht. Kort daarop begon de KRO vanaf vier uur met, als ik me goed herinner, Leo Pagano en Dick de Vree. Toen begonnen clubs als Ajax en Feyenoord ook nog om twee uur. Langs de Lijn bestaat sinds 1 januari 1967. En de kracht van het programma is dat de presentatoren, net als trainers bij voetbalclubs, voorbijgangers zijn.
Top 2)
Eerst woensdagavond tijdens AC Milan-Barcelona, die prachtige pass van Clarence Seedorf langs drie verdedigers van Barcelona. Zij stonden achter elkaar, maar konden de pass net niet onderscheppen. De pass had de precisie van een pennenstreek van Rembrandt. Ineens stond Zlatan alleen voor keeper Valdes van Barcelona. Helaas faalde de Zweed, waardoor de wonderschone pass van bijna 36-jarige Clarence Seedorf ten onrechte onopgemerkt zal blijven. Dat gebeurt niet met de twee prachtige doelpunten van AZ tegen Valencia. De nummer drie van Spanje met een schuld van naar schatting 400 miljoen, naar nu blijkt vooral aan de belastingdienst en desondanks een begroting van rond de 100 miljoen euro. Je zag hoe blij Valencia was met de gelijkmaker, reken maar dat ze die fantastische tweede goal van Martens niet meer hadden verwacht. Wederom: hulde Gert-Jan Verbeek.
Top 1)
Het schaatsweekeinde kende alleen maar hoogtepunten, eindelijk deed Nederland als enige grote schaatsnatie wat het moet doen: verreweg de meeste medailles winnen bij de WK afstanden. Vijf keer goud: voor Stefan Groothuis op de 1000 meter, voor Sven Kramer op de vijf km, Bob de Jong op de tien kilometer en eindelijk goud voor zowel de mannen als vrouwen ploegenachtervolging. Ik herhaal het maar weer eens: maak Sven Kramer en Ireen Wüst aanvoerder van het team en laat die twee toppers bepalen met wie ze goud willen winnen. Dan pas mag een coach zich ermee bemoeien. De coach die met zoveel topschaatsers geen gouden ploeg kan formeren, en dat zijn er velen geweest zoals de geblondeerde god Wopke, is het woord schaatscoach niet waard. Nederland won naast vijf keer goud ook vijf keer zilver en vier keer brons, dus als ik goed reken won Nederland 14 medailles. In Ireen Wüst en Stefan Groothuis heeft Nederland twee mooie en goede winnaars van de Ard Schenk trofee voor beste Nederlandse schaatsers.
Flop 3)
Het schrappen van de Muur van Geraardsbergen in de Ronde van Vlaanderen is helaas geen 1 april grap. De Ronde van Vlaanderen is een klassieker en het woord zegt het al: klassieker. De naam klassieker dankt de Ronde aan klassiekers als de Koppenberg en de Muur van Geraardsbergen. Nu is de Ronde gekocht door het tv-productiehuis Woestijnvis, zeg maar het Eyeworks van België. En wordt de ronde vercommercialiseerd. Natuurlijk rijden de renners zondag, ze heten niet voor niets de slaven van de weg. En we kijken, want wij zijn slaven van de renners. Maar het doet wel pijn dat het laatste deeltje romantiek dat de topsport nog had, de wielerklassiekers, een wedstrijd wordt voor Vips en snobs in businesstenten.
Flop 2)
Het verdwijnen van dagblad de Pers. Dat is jammer want met De Pers verliezen we ook een heel klein beetje Arnold Karskens en columnist Nico Dijkshoorn. De Pers was een echte krant, geen weggooiblaadje. De Pers neemt vandaag afscheid met een onthullend en daarom treurig verhaal van Thijs Zonneveld over Monique van der Vorst. Monique is die gehandicapte sporter die een zogenaamde incomplete dwarsleasie had en in november 2010 in een exclusief interview in de Telegraaf openbaarde dat ze na een auto-ongeluk ineens weer kon lopen. Ze werd wereldberoemd tussen de dijken en rijdt nu zelfs voor de Rabo-wielerploeg. Zonneveld interviewde haar in januari maar kreeg daarop een paar mails die hem dwongen terug te gaan. Klopte haar verhaal wel? Heel kort samengevat onthult Zonneveld in zijn laatste interview voor de Pers dat in het Lourdes-achtige wonder van Monique van der Vorst heel veel verzinsels zaten. Het verhaal van Monique van der Vorst doet me in de verte een heel klein beetje denken aan de geschiedenis van het vroegere Kamerlid Tara Sinq Farma.
Flop 1)
Het niveau zondag bij Ajax-PSV. Ajax miste door blessures heel veel spelers, bovendien was Theo Janssen geschorst, dus moest trainer Frank de Boer experimenteren. Ajax wilde aanvallen, het spel maken en deed dat ook. Dat leverde een eerste helft op die voornamelijk op de helft van PSV werd gespeeld. De veel geroemde Mertens kwam misschien drie keer aan de bal voor rust. Dus is zo’n wedstrijd een beetje zonde van het gras. Beide keepers kregen niet één moeilijke bal. Als Aissati na rust niet had geprofiteerd van een blunder van doelman Tyton van PSV, was het 0-0 gebleven en was PSV ook nog beloond voor het laffe, slappe spel tegen Ajax. Kortom, het was feest in Amsterdam, maar wel een feest dat we heel gauw moeten vergeten.
