Top en flop #18, Feyenoord als voorbeeld voor de regering en iets zeer on-FC Twentes

(c) Marte

Elke vrijdagmiddag is Frits te horen bij het radioprogramma AVRO Vrijdagmiddag Live op Radio 1, live vanuit De Kroon Amsterdam. Kom langs, zet je radio aan of lees de toppers en floppers van de afgelopen sportweek hier: wat waren de hoogte- en dieptepunten?

Top 3)

Twee vrouwen: Judoka Edith Bosch die haar vierde Europese titel behaalde, maar dat is bijzaak, belangrijker is dat ze op tijd terug is voor de Olympische Spelen. Ze won al zilver, werd al eens wereldkampioen en wil nu nog maar een ding: goud bij de Spelen. En Kiki Bertens, die in Fez een WTA tennistoernooi won. Het was geen sterk toernooi, maar toch, ze is na Michaela Krajicek in 2006 de eerste Nederlandse vrouw die weer een echt toernooi won. Las in NRC dat ze in het verleden nog wel eens flauw viel tijdens wedstrijden, dat zou te maken hebben met hormonen en faalangst. Duidelijk is dat tennis een mindsport is en topsport niet gezond.

Top 2)

Dé prestatie van Feyenoord, dat tegen ieders verrassing tweede staat in de eredivisie. Het gedroomde Rotterdamse duo Beenhakker-Been, samen overigens goed voor meer dan een miljoen euro aan salaris, zou Feyenoord met beperkte middelen weer terug brengen aan de top. De Coolsingel was het doel. Maar onder BB dreigde Feyenoord te verworden tot een karikatuur van een topclub, zodat de leiding nog maar een jaar geleden niet anders restte dan afscheid te nemen van de twee B’s. Van Geel volgde Beenhakker op, verkocht noodgedwongen zijn drie topspelers Wijnaldum, Fer en Castaignos, leende uit armoede reserve Bakal van PSV en haalde de door Been verbannen El Ahmadi terug. En stelde Ronald Koeman aan als trainer met de afspraak: we kunnen niets kopen, je moet het doen met met de spelers die we hebben, zoals Guidetti. Van Gastel, van Bronckhorst en Makaay werden de assistenten. Koeman, kwam zag en won. Hij maakte van schaarste een deugd. Zoals zo vaak leidt armoe tot creativiteit. Die creativiteit bracht Feyenoord terug aan de Nederlandse top, de regering kan er een voorbeeld aan nemen.

Top 1)

De titel van Ajax, het Ajax van Frank de Boer en zijn assistenten Hennie Spijkerman en Dennis Bergkamp en van Wim Jonk, het Ajax dat Johan Cruijff voor ogen heeft. Ajax voetbalt zoals Ajax hoort te voetballen, aanvallend, gedurfd en met veel spelers uit eigen kweek. Frank de Boer is de ideale man op het ideale moment op de ideale plek. Hij heeft de jeugdopleiding doorlopen, weet hoe een Ajax speler denkt en kan dat blijkbaar overbrengen. Ik verdenk hem ervan dat hij thuis niet anders is dan in de kleedkamer, zoals hij ook in interviews een verademing van eerlijkheid en openhartigheid is. En ik zal het niet zeggen: dit is al de tweede titel sinds Cruijff zich er tegenaan bemoeit.

Flop 3)

De gevangenisstraf van Purrel Frankel van de Graafschap. Zondag was daar ineens het bericht dat Frankel in hechtenis was genomen, voorlopig niet vrijkwam en daarom zondag niet mee kon doen bij De Graafschap. Ik zeg eerlijk: ik ken Purrel, ik schrok, ik dacht aan alles maar niet aan een onbetaalde verkeersboete voor het rijden nadat zijn rijbewijs was ingenomen.

Flop 2)

Het Europees voetbalkampioenschap in de Oekraïne. Hoe ze het voor elkaar krijgen is geen raadsel, want het is een kwestie van smeergeld. Maar we gaan weer sporten in een land dat net doet alsof het een rechtsstaat is. En nu vragen onze politici eens niet om een statement van de sporters, maar doen ze het zelf: ze gaan niet naar wedstrijden van het Nederlands elftal. De spelers zullen er geen bal slechter om spelen, maar het is tenminste iets. Overigens, als we straks handels contracten kunnen sluiten met de Oekraïne, vergeten we even die gebrekkige rechtstaat.

Flop 1)

FC Twente en De Graafschap zijn weer eens voorbeelden van clubs die niets zijn opgeschoten met het ontslag van hun trainers. Integendeel, het is bij deze clubs alleen maar slechter gegaan. Bij FC Twente er is ook iets heel ergerlijks aan de hand, iets zeer on-FC Twentes: de aanhoudende geruchtenstroom in media dat Co Adriaanse de namen van zijn spelers niet kende, de suggestie kortom dat hij licht in de war zou zijn. Ik heb hem weken geleden daarover een sms’je gestuurd en kreeg als antwoord: “ik herinner me zelfs nog hoe jij als jonge voetbaljournalist op bezoek bent geweest bij de familie Adriaanse in de Tasmanstraat 79’’. Kortom, mag die walgelijke geruchtenstroom stoppen of laten de bronnen zich melden.

  • hyves Tip on Hyves
  • twitter Tweet about it
  • email Tell a friend

Dit artikel is geplaatst in Blogs, Frits Barend, Nieuws.